Zmarł Grzegorz Kowalski (1942–2025)
11 września, w wieku 83 lat, zmarł Grzegorz Kowalski – rzeźbiarz, performer, twórca instalacji, kurator, a wreszcie ogromnie zasłużony pedagog warszawskiej ASP.
W początkach kariery uczestniczył w najważniejszych plenerach lat 60., m.in. pierwszym Sympozjum Artystów Plastyków i Naukowców w Puławach, drugim Biennale Form Przestrzennych w Elblągu i Sympozjum Plastycznym Wrocław ‘70. Powstające na nich wczesne prace Kowalskiego, pozostającego pod wpływem teorii Formy Otwartej Hansena, charakteryzowała forma podatna na przekształcenia przez widzów. W latach 70. związany był z galerią Repassage, tworząc wówczas m.in. „przedmioty fotograficzne”, z czasem coraz bardziej przesuwając punkt ciężkości z gotowego obiektu na sam proces i współpracę z innymi.
Ze stołeczną akademią związany był od czasu, gdy sam ukończył ją w roku 1965. W latach 1978-1981 pełnił funkcję prodziekana, a w 1987-1990 dziekana Wydziału Rzeźby, jednak najważniejszy rozdział w historii uczelni zapisał nie przez sprawowanie urzędów, a bezpośrednią pracę ze studentkami i studentami w prowadzonej przez siebie pracowni. Studia w ochrzczonej w latach 90. mianem „Kowalni” pracowni Grzegorza Kowalskiego stały się formacyjnym rozdziałem w karierze m.in. Pawła Althamera, Katarzyny Górnej, Katarzyny Kozyry czy Artura Żmijewskiego.
Na tle ówczesnej akademickiej średniej zwłaszcza w tym okresie podejście Kowalskiego było wyjątkowe. Stosując „dydaktykę partnerstwa”, jak sam ją nazywał, zamiast narzucać swój autorytet, prowokował do niezależnych poszukiwań, także w mediach dalekich od rzeźby. W parze z demontowaniem tradycyjnej hierarchii szło zachęcanie do dialogu raczej niż pogrążania się w indywidualnych poszukiwań. W ramach słynnego zadania Obszar wspólny. Obszar własny, realizowanego od wczesnych lat 80., Kowalski uczył współdziałania i szukania pozawerbalnych języków porozumienia.
