NR 5/2023
16.12.2022

„Autonomous Zones” w BWA Wrocław

Kristina Arnold „Incubate”, 2018, fot. Alicja Kielan
„Autonomous Zones” w BWA Wrocław
Kristina Arnold „Incubate”, 2018, fot. Alicja Kielan

Autonomous Zones to wiodąca wystawa w BWA Wrocław w 2022 roku, stworzona z okazji 50. rocznicy istnienia międzynarodowego centrum edukacji artystycznej w dziedzinie projektowania szkła – Pilchuck Glass School w Stanach Zjednoczonych. W jej ramach grupa artystów i artystek z dziewięciu krajów przedstawia szkło jako medium problematyzujące współczesność, rozbij astereotypowe myślenie o tym materiale w przestrzeni galerii sztuki i pokazuje, czym według niej są tytułowe strefy autonomiczne.

Spośród 181 artystów i artystek, którzy w trakcie ostatnich 30 lat mieli możliwość uczestniczenia w jednym z najbardziej prestiżowych programów rezydencyjnych na świecie – Emerging-Artist-in-Residence w Pilchuck Glass School, kuratorki i kurator – Mika Drozdowska (BWA Wrocław), Sarah Traver (Traver Gallery) i Benjamin Wright (Pilchuck Glass School) – wybrali do udziału w wystawie Autonomous Zones w galerii BWA Wrocław Główny 25 osób.

Erin Dickson „Bed”, 2015, fot. Alicja Kielan
Thaddeus Wolfe, „Untitled”, 2019, fot. Alicja Kielan
Gracia Nash, „What lies beneath”, 2019, fot. Alicja Kielan
Heather Sutherland, „Baby, you ARE a DIAMOND”, 2022, detal, fot. Alicja Kielan

Wystawa opowiada, jak przestrzeń, czas i społeczność – fundamentalne elementy programu EAiR – wpływają na procesy twórcze oraz koncepcyjne. W jej ramach publiczność może przyjrzeć się nowatorskiemu podejściu do szkła artystów i artystek ze Stanów Zjednoczonych, Polski, Japonii, Norwegii, Danii, Szwecji, Korei Południowej, Anglii i Szkocji. Poznać historię Pilchuck Glass School, amerykańskiego centrum edukacji o szkle, w kontekście zagadnień takich, jak strefy autonomiczne, a także kontrkulturowe reakcje, partyzanckie zrywy czy oddolne samoorganizacje. Ekspozycja w galerii BWA Wrocław Główny jest podzielona: pojawiają się prace reprezentujące nowy formalizm i zorientowane na proces, jak również podejmujące tematy m.in. kryzysu ekologicznego i seksualności.

Thaddeus Wolfe, „Untitled”, 2019, fot. Alicja Kielan
Marzena Krzemińska-Baluch, „Emotion”, 2021-2022, fot. Alicja Kielan
Æsa Björk, „Fractures”, 2017, fot. Alicja Kielan

Autonomous Zones, czyli strefy autonomiczne, to społeczności i terytoria, których funkcjonowanie opiera się na alternatywnych realiach społeczno-politycznych. Są niezależne i samorządne. Ich siła pochodzi z samorealizacji społeczności oraz jednostki. Są suwerenne od zewnętrznych, globalnych mechanizmów i procesów systemowych – komentuje kuratorka wystawy Mika Drozdowska. W dzisiejszych, niespokojnych i spolaryzowanych czasach, strefy autonomiczne kojarzą się przede wszystkim z formą walki i buntu. Walki o wolność, samostanowienie i szacunek dla każdej istoty ludzkiej oraz pozaludzkiej. Często są widoczne w postaci konkretnej infrastruktury, jak samodzielnie wykonane miasteczka namiotowe, a także w samym ruchu. Wyrażają opór i upór.

Stine Bidstrup, „Ghostly illumination”, 2013, fot. Alicja Kielan
Matilda Kästel, „The Lonely Body”, 2014, fot. Alicja Kielan
Nate Ricciuto, „Wishing Well (II)”, detal, 2021, fot. Alicja Kielan

Przykładem może być Pilchuck Glass School oraz historia tego miejsca, będącego istotą autonomicznej przestrzeni w wymiarze dosłownym i symbolicznym. Strefą wolną od tego, co na zewnątrz. Osadą zbudowaną rękoma jej inicjatorów w bukolicznym, dzikim i nieposkromionym otoczeniu Gór Kaskadowych. To tu przez lata formowała się alternatywna wspólnota artystów i artystek nie tylko rozwijających swoją siłę i potencjał twórczy, ale i dzielących te same wartości. Pilchuck Glass School to zatem strefa autonomiczna, która daje ponadto poczucie przynależności do otoczenia oraz więzi z innymi.

David King, „Echo (berry)”, 2020, „Echo (coral)”, 2020, na pierwszym planie, fot. Alicja Kielan
April Surgent, „Socialized That Way”, 2013–2022 (po lewej), „Frank Vincent Zappa. 1940–1993”, 2012 (po prawej), fot. Alicja Kielan
Erin Dickson, „Business as usual”, 2021, drugi plan, fot. Alicja Kielan
Pernille Braun, „The Constant Glow”, 2015, fot. Alicja Kielan

W ramach Autonomous Zones skupimy się również na samym słowie „autonomia”, bo, idąc w ślad za rozważaniami twórców i twórczyń wystawy, może to właśnie ona nas uratuje? Być może ta konieczność precyzyjnego budowania siebie w kontekście pojęć takich, jak wolność i bezpieczeństwo, pozwoli nam zrozumieć wartość nadrzędną tego, co nazywamy strefą autonomiczną? – zastanawia się Mika Drozdrowska.

Zostań naszym patronem_ką!

Piszemy o sztuce z całej Polski. Komentujemy najważniejsze wydarzenia w sztuce, dowartościowujemy marginesy, dajemy głos osobom twórczym i specjalistom. Od 2023 roku będziemy wyłącznie w internecie. Pomóż nam w robieniu SZUMU.

NEWSLETTER

Co piątek w Twojej skrzynce!


Stopka

Artystka / ArtystaVictoria Ahmadizadeh, Kristina Arnold, Marzena Krzemińska-Baluch, Stine Bidstrup, Æsa Björk, Brian Boldon, Pernille Braun, Sarah Briland, Bri Chesler, Jennifer Crescuillo, Erin Dickson, Matilda Kästel, Namdoo Kim, David King, Rachel Moore, Gracia Nash, Nathaniel Ricciuto, H Schenck, Elisabeth Schubel, April Surgent, Heather Sutherland, Karlyn Sutherland, Matthew Szösz, Thaddeus Wolfe, Mark Zirpel
WystawaAutonomous zones
MiejsceBWA Wrocław
Kuratorka / KuratorMika Drozdowska, Sarah Traver, Benjamin Wright
FotografieAlicja Kielan
Strona internetowabwa.wroc.pl/wydarzenie/autonomous-zones/
Indeks

Zobacz też