16.10.2019

„Tylko zepsute zegary pokazują dokładny czas” w Gdańskiej Galerii Miejskiej

Adam Jastrzębski, „Tracing Time”, 2019
„Tylko zepsute zegary pokazują dokładny czas” w Gdańskiej Galerii Miejskiej
Adam Jastrzębski, „Tracing Time”, 2019

Słowo CZAS występuje w wyszukiwarce internetowej prawie 20 miliardów razy. O wiele więcej niż miłość, zdrowie, życie, śmierć, pieniądze. Nie mówiąc już o słowach: gender, wolność, klimat i demokracja. Te są na szarym końcu. Czas jest wszechobecny, a więc niedostrzegalny, jak powietrze. Niemniej to, co najbardziej wszystkim doskwiera to jego przemijanie.

Ciekawe, że fizyka, która potrafi zdefiniować niemal każde zjawisko nie radzi sobie z opisem upływu czasu, ani też nie jest w stanie określić pojęcia TERAZ. Nawet sam Einstein przyznał, że „Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość to jedynie złudzenie, aczkolwiek uporczywie nam się narzucające.”

Stanisław Dróżdż, „Czasoprzestrzennie / OD DO”, 2009
„Tylko zepsute zegary pokazują dokładny czas”, widok wystawy
Izabela Chamczyk, „Faza fali”, 2014
„Tylko zepsute zegary pokazują dokładny czas”, widok wystawy
Ryszard Grzyb, „Zdania napowietrzne”, 2019
Katarzyna Żelaska, „Magdalenka Prousta”, 2016
Stanisław Dróżdż, „Klepsydra”, 2008
Jagoda Przybylak, „Portrety Dziewuszek”, 1975; Tomasz Kulka, „Wrzesień 1978 Czerwiec 2011”, 2019
Agata Kleczkowska, „Bez tytułu”, 2019
„Tylko zepsute zegary pokazują dokładny czas”, widok wystawy
„Tylko zepsute zegary pokazują dokładny czas”, widok wystawy
Anna Barlik, „Siedem Dobrych Lat”, 2019
Paweł Kowalewski, „Tragiczna nieprzezroczystość konieczności”, 1989
Tomasz Ciecierski, Bez Tytułu, 2004

Współczesna sztuka mocno akcentuje swoją więź ze społeczeństwem, środowiskiem naturalnym, problemami klimatycznymi. Być może dlatego wśród natłoku ideowo zaangażowanych w gorące problemy wydarzeń artystycznych łatwo pomija się kwestie podstawowe. Grzegorz Sztabiński nazwał to zjawisko „współczesną alergią sztuki na ponadczasowość”. Czyżby więc sztuka nie uwzględniała tego, co najbardziej nas wszystkich angażuje? Wręcz przeciwnie. Sztuka jest przepełniona czasem. Czas ją determinuje, jest jej pożywką, esencją przemian i rozwoju. Co więcej, wiele z codziennych wątków społeczno-politycznych można swobodnie zilustrować alegorią czasu.

Każdy z nas odbiera czas indywidualnie, ale gdyby chcieć wprowadzić jakąś systematykę, to można by zamknąć go w trzech starożytnych pojęciach – Chronos, to czas wiecznie odmierzany, Kairos, to chwila, czas schwytany, zatrzymany i Aion, czas zamknięty, zapętlony, trwanie. Do tego dochodzi jeszcze pamięć, bo czymże innym jest sztuka, jak nie zapamiętywaniem.

Wystawa z okazji dziesięciolecia Gdańskiej Galerii Miejskiej.

NEWSLETTER

Co piątek w Twojej skrzynce!


Stopka

ArtystaMaarten Baas, Janusz Bałdyga, Anna Barlik, Stanisław Dróżdż, Izabela Chamczyk, Tomasz Ciecierski, Ryszard Grzyb, Adam Jastrzębski, Sigalit Landau, Tadeusz Sudnik, Piotr Szulkin, Janusz Kapusta, On Kawara, Agata Kleczkowska, Paweł Kowalewski, Tomasz Kulka, Roman Opałka, Jagoda Przybylak, Dan Reisinger, Jörgen Svensson, Joana Vasconcelos, Katarzyna Żelaska
WystawaTylko zepsute zegary pokazują dokładny czas
MiejsceGdańska Galeria Miejska 2
Czas trwania14.09–10.11.2019
KuratorPaweł Sosnowski
Strona internetowaggm.gda.pl
Indeks

Zobacz też