„Łempicka” w Muzeum Narodowym w Krakowie

Wystawa Tamary Łempickiej jest okazją wejścia w świat malarstwa jednej z najbardziej niezwykłych artystek XX wieku.

Prezentowane jest na niej niemal czterdzieści obrazów pochodzących z muzeów i zbiorów prywatnych w Europie i USA.

widok wystawy „Łempicka”, fot. Joanna Pawłowska

widok wystawy „Łempicka”, fot. Joanna Pawłowska

widok wystawy „Łempicka”, fot. Joanna Pawłowska

widok wystawy „Łempicka”, fot. Joanna Pawłowska

Wybór dzieł pozwala na prześledzenie twórczości artystki od lat dwudziestych do sześćdziesiątych XX wieku. Od powszechnie znanych obrazów portretowych oraz aktów, które są dzisiaj symbolem epoki i stylu „art déco”, poprzez dzieła o tematyce zaangażowanej społecznie, martwe natury, aż do mało znanych kompozycji abstrakcyjnych powstałych w latach pięćdziesiątych i impresyjnych obrazów malowanych szpachlą z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku.

widok wystawy „Łempicka”, fot. Joanna Pawłowska

widok wystawy „Łempicka”, fot. Joanna Pawłowska

widok wystawy „Łempicka”, fot. Joanna Pawłowska

Głównym tematem prac Łempickiej był człowiek. Malowała najczęściej przedstawicieli bohemy artystycznej, arystokratów i członków elity finansowej Europy i USA. Obrazy, uderzające widza od pierwszego spojrzenia charakterystycznym stylem, kryją w swoim „manieryzmie” głęboki zmysł obserwacji świata i ludzi.

widok wystawy „Łempicka”, fot. Joanna Pawłowska

widok wystawy „Łempicka”, fot. Joanna Pawłowska

widok wystawy „Łempicka”, fot. Joanna Pawłowska

widok wystawy „Łempicka”, fot. Joanna Pawłowska

Część wystawy poświęcona została autokreacji artystki. Twórczość Łempickiej jest nierozerwalnie związana z jej sposobem życia. Zarówno sztuka, jak i życie, przynajmniej to publiczne, były w dużym stopniu przez nią kontrolowane. Elementem tej kontroli była jej autokreacja jako artystki i kobiety – wysublimowanej, modnej i bogatej. Ważnym elementem promocji Łempickiej, m.in. w prasie, były filmy i sesje zdjęciowe zamawiane u wybitnych fotografów mody.