2-8 marca

Katowice

Już dzisiaj (poniedziałek, 2 marca) w BWA Katowice rozpoczyna się wystawa Aleki Polis Ławica. Jest to projekt performatywno-choreograficzny, w którym artystka inicjuje serię kameralnych, grupowych działań inspirowanych niehierarchicznymi modelami organizacji obecnymi w świecie pozaludzkim, badając dynamikę relacji zbiorowych, procesy kształtowania się wspólnoty oraz mechanizmy władzy i współzależności. Projekt rozwijany będzie poprzez cykl warsztatów i spotkań z udziałem różnorodnych środowisk zawodowych oraz lokalnych podmiotów kultury, przyjmując formę rejestrowanych sesji performatywnych o charakterze edukacyjno-terapeutycznym. Ławica współinicjuje program Kongres estetyczny w BWA Katowice, przekształcając przestrzeń instytucji w laboratorium artystycznych poszukiwań i refleksji nad społeczną rolą sztuki.

Kraków

W nadchodzącym tygodniu dawna stolica Polski żyć będzie głównie otwarciami w MOCAKu: 6 marca krakowska instytucja zaprasza na retrospektywna wystawę Ewa Partum – Contemplating Art, Contemplating Love, pochylającą się kompleksowo nad jedną z najważniejszych polskich artystek konceptualnych i feministycznych XX wieku. Równolegle będzie można zobaczyć wystawę Toyen, czeskiej surrealistki przekraczającej konwencje płci i norm społecznych, oraz wystawę fotografii Annette Kelm, będącej częścią Miesiąca Fotografii. Ekspozycje uzupełniają projekt Moniki Drożyńskiej Heall, oraz re:elementarz. Rozdział 1. Samoidentyfikacje, będący kontynuacją działań Elementarza dla mieszkańców miast prowadzonego przez Martynę Nowicką i Arkadiusza Półtoraka, który prowadzony bezie teraz w galerii Re. Z kolei w galerii Beta zobaczymy wystawę Dobra robota – kolektywny interwencyjny projekt Marty Romankiv, Dominika Stanisławskiego i Łukasza Surowca, zamieniający przestrzeń galerii w pole artystycznej refleksji nad warunkami pracy w instytucjach kultury.

Toyen, Dormant, 1936, akwarela i tusz indyjski na papierze, 23 × 28 cm, COLLETT Prague / Munich, fot. Oto Palán, © ADAGP, Paris, 2026

Łódź

7 marca łódzka galeria S35 zaprasza na werninsaż wystawy Jakuba Łącznego Chłopiec jeziorny. Interpretacja relacji. Wystawa jest opowieścią o wodzie jako sile formującej ciało, męską tożsamość i wspólnotę – zanurzona w refleksji nad posthumanizmem i hydrodziedzictwem. Artysta, inspirując się pracami Billa Violi oraz Jamesa Turrella, reżyseruje malarsko-filmowy monodram, w którym trening siłowy staje się performansem samoorganizacji materii i ducha. Wielkoformatowe obrazy, projekcja martwego ciągu i centralna ceramiczna tafla budują immersyjne doświadczenie równowagi – pomiędzy siłą a wrażliwością, ciałem i żywiołem.

Szczecin

W czwartek 5 marca warto wybrać się do szczecińskiej Trafostacji Sztuki, gdzie rozpocznie się wystawa Migotliwość Synaps / Synapses’ Glimmering, będąca afirmatywną refleksją nad neuroróżnorodnością jako spektrum odmiennych, równoważnych sposobów odczuwania, myślenia i działania. Kuratorowana przez Adama Kota ekspozycja skupia się na doświadczeniu przeciążenia, nadwrażliwości oraz potrzebie regulacji w rzeczywistości zdominowanej przez neuronormatywne wzorce. Wydarzeniu towarzyszyć będzie procesualny performance Unmasking Zofii Kuligowskiej, zrealizowany we współpracy z Jonatanem Jurkowskim.

Toruń

6 marca w CSW Znaki Czasu w Toruniu otworzy się wystawa Rozwarstwienia/Nie/Widzialnego, poświęcona współczesnym strategiom abstrakcji, rozumianym jako pole refleksji nad sposobami widzenia, doświadczania i konstruowania rzeczywistości. Ekspozycja, dla której punktem wyjścia jest postać Stefana Knappa (którego prace zobaczymy na równoległym pokazie Stefan Knapp. Alachemik i wizjoner w tej instytucji), prezentuje prace kilkunastu artystów i jest częścią jubileuszu Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Warszawa

5 marca w galerii Bacalarte odbędzie się wernisaż wystawy Pokuszenie Mai Abgarowicz‑Walker. Ekspozycja prezentuje cykl siedmiu obrazów, w których artystka bada napięcia między tradycyjnymi cnotami a grzechami, ujmując wewnętrzny konflikt poprzez proporcje barw i symboliczne napięcia między nimi. Każdy obraz koncentruje się na jednej cnocie kardynalnej oraz pokusach, które ją osłabiają, skłaniając widza do refleksji nad własnymi wyborami moralnymi.

Ciekawie zapowiada się nowa wystawa w zlokalizowanej na Pradze galerii 63. Wystawa Ja wiem, że ty wiesz, że ja wiem podejmuje temat gentryfikacji jako „wiedzy wspólnej”, o której mówi się nie wprost, lecz której skutki są powszechnie odczuwalne. Kuratorowana przez Paweła Brylskiego prezentacja z udziałem Kingi Dobosz, Izabeli Niepokój i Jaceka Obraniaka analizuje relacje między sztuką a produkcją przestrzeni miejskiej, pytając o odpowiedzialność artystów wobec procesów klasowych i „rewitalizacyjnych”.

Wrocław

Spragnionym performansu polecamy wizytę w Instytucie Grotowskiego, gdzie od 5 do 8 marca trwać będzie przegląd Szczeliny 2026. Kobiety w sztukach performatywnych. Projekt, kuratorowany przez Monikę Wachowicz, stawia w centrum doświadczenia i głosy kobiet w sztukach performatywnych. W jego ramach publiczność może zobaczyć różnorodne wydarzenia – od performatywnych czytań i spektakli, po taniec, solo choreograficzne i instalacje performatywne – podejmujące kwestie pamięci, cielesności, traumy oraz społecznych konwencji.

5 marca wrocławska galeria 66P zaprasza na otwarcie wystawy Dominiki Łabądź Czego nie możemy pomyśleć – projekt łączy dwukanałowe wideo z obiektami-chochołami zawieszonymi między tym, co żywe a nieożywione, stawiając pytania o możliwość myślenia poza dominującą logiką kapitalizmu i antropocentrycznych narracji. Wystawa ma formę dynamicznej sieci relacji między organizmami, rzeczami i znaczeniami, zapraszając do doświadczenia wielogatunkowego współistnienia i krytycznej refleksji nad ludzką obecnością w świecie.

Praca Daniela Mikulskiego, materiały BWA Zielona Góra

Zielona Góra

6 marca w BWA Zielona Góra rozpocznie się wystawa Daniela Mikulskiego Plany równoległe. Artysta przekierowuje w niej swoją uwagę z malarstwa ku haptycznym, tekstylnym instalacjom, łącząc malarską wrażliwość z cielesnymi, empatycznymi formami i śladami rytuałów oraz emocji ukształtowanymi podczas doświadczeń izolacji. Pokaz, kuratorowany przez Zuzę Chęcińską i Justynę Kazanecką, stawia pytania o równoległe „plany istnienia”, gdzie elementy techniczne i symboliczne wchodzą w subtelny dialog z odczuciem cielesności, tworząc uniwersalne świadectwo wspólnego doświadczenia.