„Rok rzeźby” Marka Sobczyka w BWA Zielona Góra

W sklepie

Wystawę Witka Orskiego „Fałda” w BWA Zielona Góra recenzuje Karolina Plinta

W tym projekcie ustalamy pewne perspektywy, stosujemy zasady i idee, analizujemy i poddajemy krytyce, kładziemy na stół argumenty, traktując materialność, sztuczność, rzeźbę i malarstwo jako argumenty właśnie. W jakimś sensie konwencja sztuki wizualnej bierze w cudzysłów drugą konwencję. Malarstwo analizuje rzeźbę, wciela ją, nasyca sztucznością. Ciało jest pewnym kryterium. Sztuczność malarstwa jest jego ciałem a nieomal socjotechnika jest ciałem rzeźby. Rzeźba jest uzasadniana socjotechnicznie, mocowana, wskazuje się na jej socjotechniczne oddziaływania, rodzaj skutkującej polityczności. W sumie politykę uprawia też sztuczne malarstwo, jednak ta i tamta są to dwie całkowicie różne polityczności.

Projekt Rok rzeźby dyskutuje sześć ważnych (pionowych) kulturowych typów, rytów, pokazując ucieczkę od rzeźby rozumianej socjotechnicznie w sześć innych przestrzeni, konwencji, dyscyplin. Każdej z sześciu prac przestrzennych towarzyszą po dwa płaskie obrazy malarskie, na których to pionowe (ryty, typy kulturowe) jest zderzone z tym co poziome – recepcją (widzki-obserwatorki / widza-obserwatora), w tym miejscu atmosfera oczekiwania i spełniania przypomina kolejkę do KFC: składanie zamówienia, płacenie i otrzymywanie zamówionego zestawu.

Marek Sobczyk, „Rok rzeźby”, widok wystawy, fot. Marek Lalko

Marek Sobczyk, „Rok rzeźby”, widok wystawy, fot. Marek Lalko

Marek Sobczyk, „Rok rzeźby”, widok wystawy, fot. Marek Lalko

Marek Sobczyk, „Rok rzeźby”, widok wystawy, fot. Marek Lalko

Marek Sobczyk, „Rok rzeźby”, widok wystawy, fot. Marek Lalko

Marek Sobczyk, „Rok rzeźby”, widok wystawy, fot. Marek Lalko

Marek Sobczyk, „Rok rzeźby”, widok wystawy, fot. Marek Lalko

Marek Sobczyk, „Rok rzeźby”, widok wystawy, fot. Marek Lalko

Marek Sobczyk, ur. w 1956 roku w Warszawie, mieszka i pracuje w Warszawie.
Malarz, projektant i teoretyk. Studiował malarstwo w latach 1975-1980 w warszawskiej ASP, gdzie uzyskał dyplom w pracowni Stefana Gierowskiego. Był jednym z założycieli Gruppy i współtwórcą czasopisma „Oj Dobrze Już”. W malarstwie posługuje się elementami ekspresji koloru, rysunku, tematu i funkcji. Za pomocą praktyki (malarstwa, prac przestrzennych, wystąpień) i teorii opracowuje pewne zagadnienia, np. maniery, krytyki, propagandy i polityki, parafrazuje także religijne wątki ikonograficzne. Na wielu obrazach pojawia się tekst, będący ważnym elementem kompozycji. W latach 1979-1986 twórczość Sobczyka stanowiła komentarz do sytuacji społeczno-politycznej Polski. Działalność malarską poszerza o prace teoretyczne i projekty przestrzenne. Zajmuje się również projektowaniem graficznym i typografią (w latach 1990-2004 działał w spółce Zafryki z Piotrem Młodożeńcem).