05.01.2018

„Przechwałki i pogróżki” w Trafostacji Sztuki

Redakcja
Ewa Axelrad, „Anomalia”, 2015, obiekt. Dzięki uprzejmości Szymona Gutkowskiego
„Przechwałki i pogróżki” w Trafostacji Sztuki
Ewa Axelrad, „Anomalia”, 2015, obiekt. Dzięki uprzejmości Szymona Gutkowskiego

Wystawa Przechwałki i pogróżki podejmuje kwestię antagonizmu we współczesnym życiu artystycznym w Polsce. Inspiracją dla wystawy są zjawiska „beefu” i „dissu” obecne w kulturze hiphopowej. Ten pierwszy termin oznacza mniej więcej pojedynek między dwoma raperami, a drugi – element tego starcia, czyli otwarte obrażanie przeciwnika i wskazywanie jego braków (nie tylko) artystycznych. Hip-hop jest jednym z obszarów kultury, w którym konflikt demonstrowany jest bez oporów i konwenansów, i jawnie demonstruje energie, które – mimo że charakterystyczne dla czasów awangardy – dzisiaj w sztukach wizualnych zostały zamiecione pod dywan. A przecież konflikt jest istotnym elementem funkcjonowania każdego środowiska – budowania jego wewnętrznych hierarchii, lansowania i dezawuowania trendów, kreowania karier jednych i zapominania o losie innych.

Tomek Pawłowski, „Przestrzeń warsztatów Ogólnopolski Zjazdu Działaczy Studenckich: Władza w ręce uczni!”, 2017
„Przechwałki i pogróżki”, widok wystawy
Roman Dziadkiewicz z zespołem, „1NTER!EKCJA_HALO_final03_71217.mp4”, instalacja
Od lewej: Cezary Poniatowski, „bez tytułu”, 2016, akryl na płótnie
Karol Komorowski, „Wypierdalaj ze sztuki”, 2016, nagranie fragmentu książki
Karol Radziszewski, „Fag Fighters in Tallin”, 2007, wideo
Z lewej: Konrad Smoleński, „Dizzy spells”, 2014, instalacja. Dzięki uprzejmości Galerii Narodowej „Zachęta”. Z prawej: Jacek Kołodziejski, „Oh, James”, 2017, instalacja.
Roman Dziadkiewicz z zespołem, „1NTER!EKCJA_HALO_final03_71217.mp4”, instalacja
Pierwszy plan: Ewa Axelrad, „Anomalia”, 2015, obiekt. Dzięki uprzejmości Szymona Gutkowskiego. Drugi plan: Tomek Pawłowski, „Przestrzeń warsztatów Ogólnopolski Zjazdu Działaczy Studenckich: Władza w ręce uczni!”, 2017

Projekt Przechwałki i pogróżki chce więc wyłuskać sytuacje, w których konflikt pojawia się w sztuce współczesnej. Rozumiemy go na wiele różnych sposobów. Z jednej strony prezentujemy prace artystów, którzy otwarcie problematyzują agresję – skierowaną wobec innych twórców lub wobec widza – sugerując, że w świecie sztuki nie dla wszystkich może starczyć miejsca. Z drugiej strony inspirują nas postawy twórców, którzy, choć nie twierdzą wprost (albo robią to rzadko), że są lepsi od innych, to w ich pracach wyczuwalne jest napięcie i poszukiwanie okazji do starcia. Na wystawie znajduje się także szereg prac, które stawiają pytanie o wartość poszczególnych mediów artystycznych. Posługiwanie się konkretną techniką często wpisuje artystkę lub artystę w krąg twórców znajdujących się na fali wznoszącej lub będących passé – medium, jakim posługuje się dany twórca, również pozycjonuje go w artystycznej hierarchii. Istotnym wątkiem, który szkicujemy na wystawie są konflikty pokoleniowe – nieubłagany proces wchodzenia na scenę młodych i spychania z niej starych. Z tym ostatnim motywem wiążą się relacje pomiędzy studentami a wykładowcami akademickimi lub, szerzej, akademią sztuk pięknych jako instytucją. Problematyzować je będą warsztaty, które w ramach wystawy odbędą się w styczniu 2018 roku.

Paweł Kowzan, „Yo!”, 2008, wideo
Mikołaj Moskal, „Zoom”, 2017, gwasz na papierze; Mikołaj Moskal, „Period”, 2016, gwasz na papierze; Mikołaj Moskal, „Waterfall”, 2017, gwasz na papierze
Od lewej: Stach Szumski, „Kuszenie papieża”, 2016, rysunek wypalany na drewnie
Stach Szumski, „Światowid”, 2017, druk 3d
Cezary Poniatowski, „bez tytułu”, 2015, arkyl na płótnie; Cezary Poniatowski, „Shoe Wax Polish”, 2016, akryl na płótnie; Cezary Poniatowski, „Tequila Sunrise”, 2016, akryl i brokat na płótnie
Pola Dwurnik, „Ama painter”, 2016, wideo; Pola Dwurnik, „Uniesienie czarownicy Alcyny przez białe ptaki”, 2015, olej na płótnie; Pola Dwurnik, „Art Never Dies”, 2010, wydruk na papierze
Maciej Stępiński, „bez tytułu (puchar)”, 2017, fotografia
Paweł Kowzan, „Umowa o dzieło”, 2014 (2017), publikacja, instalacja
Jacek Kołodziejski, „Oh, James”, 2017, instalacja

Współczesny twórca stoi na rozdrożu między indywidualizmem – aktem twórczym rozumianym jako działalność jednostkowa – a tendencjami kulturowymi, które każą mu dzia-łać w zespole i wymuszają precyzyjny podział zadań. Mając na względzie tę perspektywę chcemy zastanowić się, jak artystyczne ego wchodzi w kolektywne relacje, których wymaga od niego kultura.

NEWSLETTER

Co piątek w Twojej skrzynce!


Stopka

ArtystaCezary Poniatowski, Daniel Rycharski, Dominik Ritszel, DominikaOlszowy, Ewa Axelrad, Franek Orłowski, Karol Komorowski, Karol Radziszewski, Karolina Breguła, Konrad Smoleński, Maciej Stępiński, Marcin Dudek, Mateusz Choróbski,  Mikołaj Moskal, Olga Kowalska, Paweł Kowzan, Pola Dwurnik,  Rahim Blak, Stach Szumski, Tomek Baran, Tomek Pawłowski
WystawaPrzechwałki i pogróżki
MiejsceTrafostacja Sztuki w Szczecinie
Czas trwania7.12.2017–28.01.2018
KuratorŁukasz Białkowski, Piotr Sikora
FotografieAndrzej Golc
Strona internetowatrafo.art
Indeks

Zobacz też