Najciekawsze wystawy 2017 roku w Europie Środkowo-Wschodniej

Redakcja
Halász Károly, Kismányoky Károly, Szijjártó Kálmán: Eksperyment krajobrazowy, 15 listopada 1970, akcja land artowa
Najciekawsze wystawy 2017 roku w Europie Środkowo-Wschodniej
Halász Károly, Kismányoky Károly, Szijjártó Kálmán: Eksperyment krajobrazowy, 15 listopada 1970, akcja land artowa

Czechy

Brno
Moravská galerie
OCH! Olgoj Chorchoj: Logic of emotion
9 grudnia 2016 – 16 kwietnia 2017
Tribes 90
12 maja – 1 października 2017
Na Panel / Panel Story
24 listopada 2017–18 marca 2018
Jindřich Chalupecký Award
22 września 2017 – 14 stycznia 2018

Vladimir 518, Kmeny 90

Vladimir 518, Kmeny 90

Olgoj Chorchoj to nazwa legendarnego stworzenia, zamieszkującego wedle niektórych pustynię Gobi, po polsku zwanego uroczo „mongolskim robakiem śmierci”. Nazwą Olgoj Chorchoj ochrzcił także swoją działalność duet projektantów, Michal Froněk i Jan Němeček. Do kwietnia potrwa w Moravská galerie w Brnie retrospektywna wystawa studia, łączącego w swojej praktyce robotykę i tradycyjne rękodzieło. W maju rozpocznie się tam z kolei wystawa Tribes 90, luźno powiązana z książką o tym samym tytule autorstwa Vladimira 518, czeskiego artysty i rapera, który przygląda się czeskiej kulturze alternatywnej lat 90. i temu, jaki wpływ wywarła na nią aksamitna rewolucja. Nieco dalej w przeszłość wybiega planowana na przełom obecnego i przyszłego roku wystawa Na panel, która dotyczyć będzie okresu tzw. normalizacji w Czechosłowacji, który nastąpił po wydarzeniach Praskiej Wiosny. Do marca potrwa natomiast wystawa Up for grabs!, na której zgromadzono prace laureatów kolejnych edycji Nagrody Jindřicha Chalupeckego, natomiast we wrześniu rozpocznie się wystawa prezentująca prace piątki finalistów jej kolejnej, 28 już odsłony.

Praga
FUTURA
Universal Hospitality
3 marca – 16 kwietnia 2017
Auto Italia East: BRAIN
20 czerwca – 10 września 2017
Spekulace nad pravidly hry
26 września – 26 listopada

Galerie hlavního města Prahy / Prague City Gallery
Lukáš Jasanský and Martin Polák present Jan Merta, GALLERY
2 listopada 2016 – 12 marca 2017

Hunt Kastner Gallery
Jaromir Novotny
7 stycznia – 18 lutego 2017
Basim Magdy
24 lutego – 15 kwietnia 2017
Viktor Pivovarov
15 kwietnia – 24 czerwca 2017

MeetFactory
Shell Game
19 stycznia – 19 lutego 2017
Gaëlle Cressent, Looking for the East
19 stycznia – 19 lutego 2017

Národní galerie
František Skála, Riding School
10 marca – 3 września 2017
Magdalena Jetelová
15 marca – 31 sierpnia 2017
Ai Weiwei
15 marca 2017 – 7 stycznia 2018
Gerhard Richter
26 kwietnia – 3 września 2017

W praskiej Futurze, po zakończeniu trwających od stycznia wystaw, pierwszą ciekawą propozycją będzie Universal Hospitality, zbiorowa ekspozycja stawiająca pytanie, czy humanistyczne wartości w Europie kwitnących nacjonalizmów i populizmów pozostały już tylko pustym hasłem. Wśród artystów znajdą się m.in. Hito Steyerl, Mykola Ridnyi i Sanja Iveković oraz Artur Żmijewski. Po tym politycznym akcencie kolejne wystawy w Futurze skupiać się będą na rozkładaniu na czynniki pierwsze samej aktywności artystycznej i kuratorskiej. Auto Italia East: BRAIN to projekt organizowany pod egidą organizacji zajmującej się rozwijaniem alternatywnych formatów wystawienniczych, którego głównym tematem będzie badanie granicy między kolektywną pracą a indywidualnością artysty. Jesienna wystawa przygotowana przez kuratorkę Fatos Ustek weźmie z kolei pod lupę Nagrodę Jindřicha Chalupeckego i tytułowe reguły gry obowiązujące podczas konkursu. Wśród planowanych na ten rok wystaw indywidualnych w Futurze znajdą się zarówno czescy klasycy, jak Jiří David, młodzi artyści, jak Romana Drdová, a także kilkoro ciekawych artystów spoza Czech, m.in. Mark Leckey.

Interesująco prezentuje się także aktualna wystawa w praskiej Galerii Miejskiej. Do połowy marca potrwa tam solowy pokaz Jana Merty, malarza należącego do generacji debiutującej w latach 80,. prominentnego reprezentanta nowej figuracji, który w swoich pracach porusza się przede wszystkim w obszarze zakreślonym przez prywatną pamięć. W swojej nowej wystawie Merta łączy nowe prace ze starszymi obrazami.

Wielbicielom malarstwa polecamy śledzenie wystaw w galerii Hunt Kastner. W tej chwili trwa tam wystawa Jaromira Novotnego, a w planach są także solowe ekspozycje twórców posługujących się w swoich pracach przede wszystkim malarstwem: egipskiego artysty Basima Magdy’ego oraz klasyka moskiewskiego konceptualizmu Viktora Pivovarova.

Gra w trzy kubki jako metafora zaufania do sztuki? Czemu nie – performatywny i partycypacyjny aspekt tej zabawy stanowią punkt wyjścia dla wystawy Shell Game, z pracami m.in. Romana Ondáka i Jána Gašparoviča, która wkrótce otworzy się w MeetFactory. Równolegle odbędzie się tam wystawa francuskiej artystki Gaëlle Cressent. W MeetFactory także, równolegle z Futurą, wystartuje druga odsłona Universal Hospitality.

Złaknionym wystaw wielkich gwiazd polecamy oczywiście wycieczkę do Galerii Narodowej, gdzie po raz kolejny zobaczyć będzie można prace Ai Weiweia, a także wystawę Gerharda Richtera. Ekspozycja niemieckiego malarza w Pałacu Kinskich zapowiada się na klasyczną, dużą retrospektywę, prezentującą w porządku chronologicznym sześćdziesięcioletni dorobek artysty. Z kolei Ai Weiwei przygotuje w Veletržní palác monumentalną pracę site-specific, inaugurując serię tego typu realizacji, które powierzane będą kolejnym artystom. Silnie związane z przestrzenią wystawienniczą będą także indywidualne wystawy czeskich artystów. František Skála, człowiek wielu talentów, znany przede wszystkim jako rzeźbiarz, choć aktywny również jako malarz, ilustrator muzyk i tancerz, zaprezentuje swoje prace z ostatnich trzynastu lat, wkomponowując je w architekturę i operując efektami oświetleniowymi. Instalację site-specific stworzy także Magdalena Jetelová, czesko-niemiecka przedstawicielka land artu.

František Skála, Souhvězdí psa, 2006

František Skála, Souhvězdí psa, 2006

Estonia

Tallinn
Eesti Kunstimuuseum / Art Museum of Estonia
Conductors of Colour. Music and Modernity in Estonian Art
18 listopada 16 – 27 sierpnia 2017
Symmetrical Worlds – Mirrored Symmetries. Ülo Sooster, Juri Sobolev, Tõnis Vint, Raul Meel
3 marca – 11 czerwca 2017
Jüri Okas
7 kwietnia – 27 sierpnia 2017
Chronicles of Art Life
7 lipca – 12 listopada 2017

Tallinna Kunstihoone / Tallin Art Hall
Timer
16 grudnia 2016 –15 stycznia 2017

Wizytę w stolicy Estonii warto zacząć od odrobiny historycznego wprowadzenia w Kumu, oddziale Eesti Kunstimuuseum, gdzie do sierpnia potrwa duża wystawa tropiąca rolę muzyki w estońskiej nowoczesności. Dalsza część tegorocznego programu wypełniona będzie również interesującymi historycznymi wystawami, dotyczącymi estońskiej sceny drugiej połowy XX stulecia. Retrospektywa Jüriego Okasa skupi się na historycznym znaczeniu tego artysty, który niemal w pojedynkę przeszczepił na estoński grunt idee minimalizmu, land artu i konceptualizmu. Życie estońskiej awangardy będzie można zobaczyć także oczyma jej fotografów-kronikarzy na wystawie Chronicles of Art Life. Natomiast Symmetrical Worlds – Mirrored Symmetries zaprezentuje prace czworga niezależnych artystów z Estonii i Rosji, poruszających się w różnorodnych stylistykach, od surrealistycznego malarstwa po poezję konkretną, których łączy przybierające rozmaite postaci działanie na styku sztuki i nauki. W Kumu prezentowana będzie również znana z warszawskiej Zachęty wystawa Podróżnicy, kuratorowana przez Magdalenę Moskalewicz.

Nie mniej zróżnicowany zestaw artystów bierze udział w trwającej właśnie w Tallinna Kunstihoone wystawie Timer, w której różne doświadczenia przestrzenne i temporalne reprezentują zarówno uprawiający rzeźbę kinetyczną klasycy, jak i młodzi choreografowie i twórcy post-internetowi.

Litwa

Kowno
Meno Parkas
Kaunas photo
1 – 30 września 2017
Gallery‘s Artists
3 listopada – 8 grudnia 2017

Galeria Meno Parkas z Kowna szykuje na ten rok sporo wystaw indywidualnych, między innymi w ramach projektu dedykowanego młodym malarzom. Szeroki przegląd reprezentowanych przez galerię artystów zapewni jesienna wystawa organizowana z okazji dwudziestolecia galerii. Nieco wcześniej będzie można również obejrzeć w Kownie wystawę w ramach tegorocznej odsłony festiwalu fotograficznego krajów bałtyckich Kaunas photo.

Wilno
CAC Contemporary Art Centre
Maria Loboda. I am Radiant, I am Radiant, I am Radiant in my Defeat…
27 stycznia – 12 marca 2017
Patricija Jurkšaitytė, National Portrait Gallery
3 lutego 2017 – 12 marca 2017
Indrė Šerpytytė
3 lutego 2017 – 12 marca 2017

Galerija Vartai
Žilvinas Kempinas
20 grudnia 2016 – 3 lutego 2017

Nacionalinė dailės galerija
Juzeliūnas’ Cabinet: Modernising Lithuanity
10 listopada 2016 – 5 lutego 2017
Citynature: Vilnius and Beyond
9 lutego – 19 marca 2017

Maria Loboda, Zero Dynasty I, 2016,dzięki uprzejmości artystki oraz galerii Maisterravalbuena

Maria Loboda, Zero Dynasty I, 2016,dzięki uprzejmości artystki oraz galerii Maisterravalbuena

Jeśli będziecie tej zimy w Wilnie, obowiązkowym punktem na mapie jest CAC. Pod koniec stycznia otworzy się tam wystawa Marii Lobody, artystki pochodzącej z Polski, ale karierę robiącej raczej za granicą, czego wymowną ilustracją jest to, że jej pierwsza duża wystawa w naszym regionie odbywa się właśnie na Litwie. Co ciekawe, znana raczej z niewielskich, subtelnych realizacji artystka stworzy też na tę okazję instalację w przestrzeni miasta rozciągającą się na obszarze tysiąca metrów kwadratowych. W podobnym czasie odbędą się też dwie wystawy litewskich artystek – malarki Patriciji Jurkšaitytė i fotografki Indrė Šerpytytė.

Ćwierćwiecze swojego istnienia obchodzi natomiast w tym roku wileńska galeria Vartai, w której do lutego oglądać można wystawę gwiazdy litewskiej sztuki, Žilvinasa Kempinasa.

W wileńskiej Galerii Narodowej do lutego można oglądać wystawę poświęconą postaci Juliusa Juzeliūnasa, niezwykle wpływowego kompozytora, filaru litewskiej muzycznej moderny, którego setna rocznica urodzin przypadła w ubiegłym roku. Kolejny projekt galerii poświęcony będzie z kolei samemu Wilnu jako złożonemu ekosystemowi, kształtowanemu przez ludzkie i pozaludzkie czynniki. Szeroko zakrojony projekt obejmuje wystawę, w której wezmą udział m.in. Julijonas Urbonas i Rimantas Jankauskas, a także rozbudowany program edukacyjny z seminariami i warsztatami.

Łotwa

Ryga
kim? Contemporary Art Centre
Sara Magenheimer, Feels Everything Like Shopping
Rachel Rossin, My Little Green Leaf
Ieva Epnere, Sea of Living Memories
Diāna Tamane, Message: 147 of 494
Rocky Landscape. Exhibition in a Suitcase
8 grudnia 2016 – 15 stycznia 2017

Latvijas Nacionālais mākslas muzejs / Latvian Centre for Contemporary Art
Seria wystaw Divdabis
5 maja – 30 lipca 2017
Survival Kit 9
8 września. – 1 października 2017

W najbliższym czasie w Rydze warto wybrać się do kim?, gdzie do połowy stycznia trwa pięć wystaw. Solowe pokazy młodych amerykańskich artystek Rachel Rossin i Sary Magenheimer powstały w wyniku współpracy kim? z nowojorskim Art in General. Z kolei wystawa Ievy Epnere, której prace nieco ponad rok temu prezentowane były w Miejscu Projektów Zachęty, odnosi się do lokalnej sytuacji geopolitycznej, którą artystka diagnozuje jako ocierającą się o klimaty zimnowojenne. Prace Epnere skupiają się przy tym na materialnym i ideowym dziedzictwie sowieckim na Łotwie. Na przemianach, które nastąpiły w łotewskim społeczeństwie po transformacji ustrojowej koncentruje się z kolei Diāna Tamane. W Rydze można również zobaczyć Rocky Landscape, wystawę w walizce, przygotowaną przez Anetę Rostkowską i po raz pierwszy pokazywaną przed kilkoma miesiącami w Krakowie.

Narodowe Muzeum Sztuk Pięknych (Latvijas Nacionālais mākslas muzejs) we współpracy z Centrum Sztuki Współczesnej (LCAA) na wiosnę i lato planuje Divdabis, czyli cykl trzech wystaw, na których zestawiane będą z sobą prace starszych i młodszych przedstawicieli łotewskiej sceny. Jesienią odbędzie się natomiast dziewiąta edycja Survival Kit, czyli jednego z najciekawszych pod względem założeń festiwali w przestrzeni publicznej, który zapoczątkowany został w 2009 roku w reakcji na światowy kryzys ekonomiczny. Hasło tegorocznej edycji brzmi: Learning by Unlearning.

Rosja

Moskwa
Garage Museum of Contemporary Art
Toward the Source
1 lutego – 23 kwietnia 2017
Garage Triennial of Russian Contemporary Art
10 marca – 14 maja 2017
Ugo Rondinone, Everyone Gets Lighter
10 marca – 21 maja 2017
Raymond Pettibon
7 czerwca – 13 sierpnia 2017
Takashi Murakami
29 września 2017 – 4 lutego 2018

The State Tretyakov Gallery
The Constellation of Apsheron. Azerbaijani artists of the 1960 to 1980s
16 listopada — 26 lutego 2017

Takashi Murakami, Kaikai, 2000-2005 © 2000-2005 Takashi Murakami/Kaikai Kiki Co., Ltd. All Rights Reserved. Private Collection

Takashi Murakami, Kaikai, 2000-2005 © 2000-2005 Takashi Murakami/Kaikai Kiki Co., Ltd. All Rights Reserved. Private Collection

Podczas gdy u nas ruszają obchody Roku Awangardy, rosyjskie instytucje, przynajmniej niektóre, hucznie świętują stulecie rewolucji październikowej. Bardzo bogaty program szykuje z tej okazji muzeum Garage. Już wiosną z inicjatywy tej instytucji odbędzie się pierwsze Triennale Rosyjskiej Sztuki Współczesnej. Muzeum zaprosi też rosyjskich artystów, m.in. Olgę Chernyshevą i Andreia Monastyrskiego, do stworzenia prac na podstawie instytucjonalnych archiwów. Latem i jesienią z kolei muzeum stawia na perspektywę globalną i mocne nazwiska. Odbędzie się więc między innymi pierwsza w Rosji retrospektywa Takashiego Murakamiego, a także wystawa Raymonda Pettibona.

Galeria Tretriakowska kontynuuje z kolei cykl wystaw poświęconych sztuce byłych republik radzieckich. Do końca lutego można jeszcze zobaczyć ekspozycję poświęconą sztuce z Azerbejdżanu powstałej od lat 60. do 80.

Rumunia

Cluj-Napoca
Galeria Plan B
Inside Out
20 grudnia 2016 – 3 lutego 2017

tranzit.ro
From Fake Mountains to Faith (Hungarian Trilogy)
20 grudnia 2016 – 20 lutego 2017

W Domino, nowej, eksperymentalnej przestrzeni powstałej pod egidą galerii Plan B w Klużu-Napoce, do początku lutego zobaczyć można wystawę dziewięciorga młodych artystów, absolwentów i studentów kierunków artystycznych, wyróżnionych przez zespół galerii spośród uczestników konkursu Expo Maraton. W wystawie Inside Out biorą udział Gabor Barna, Vasile Cătărău, Florentina Chiriță, Melinda Dobriban, Alexandra Filimon, Mihai Ionel, Andrei Ispas, Daria Langa i Anca-Emilia Stătică.

Podczas gdy węgierskie instytucje publiczne skupiają się na historycznych wystawach, w jednej z rumuńskich siedzib transnarodowego tranzitu odbywa się wystawa dotycząca bieżących wydarzeń na scenie politycznej tego kraju, a w szerszym kontekście całego zjawiska polaryzacji Europy i wzrostu nacjonalizmów. Artysta Szabolcs KissPál naświetla politykę węgierskich władz za pomocą dwóch paradokumentalnych filmów oraz fikcyjnej przestrzeni muzealnej, sięgając również do historii Węgier w okresie międzywojnia.

Bukareszt
Muzeul National de Arta Contemporana
Marshalling Yard
10 listopada 2016 – 8 października 2017
Mihai Olos, The Ephemerist
Nistor Coita, Retrospective
10 listopada 2016 – 26 marca 2017
Oliver Ressler, Property Is Theft
10 listopada 2016 – 26 marca 2017
Ioana Păun, Cătălin Rulea, This Is A Set Up
10 listopada 2016 – 15 marca 2017

W Bukareszcie z kolei MNAC reorganizuje swoją kolekcję na parterze byłego Pałacu Ceausescu, ilustrując swoje podejście do zgromadzonych zbiorów i sposobu ich ekspozycji metaforą „stacji rozrządowej”. Trwają także rozpoczęte pod koniec ubiegłego roku wystawy indywidualne, m.in. podejmująca temat neoliberalizmu w krajach byłego bloku wschodniego ekspozycja Olivera Resslera i retrospektywa zmarłego przed kilkunastu laty awangardzisty Mihaia Olosa.

Słowacja

Bratysława
Kunsthalle Bratislava
Look What Is Back / The Slovak State in Contemporary Art
4 listopada 2016 – 26 lutego 2017
Into The MU
16 lutego – 9 kwietnia 2017
APART, By-pass
31 marca – 2 czerwca 2017

tranzit.sk
Sitting Together – Parallel Chronologies of Coincidences in Eastern Europe
13 grudnia 2016 – 25 lutego 2017

Look What Is Back, Kunsthalle Bratislava, widok wystawy

Look What Is Back, Kunsthalle Bratislava, widok wystawy

W Bratysławskiej Kusthalle trwa do końca lutego wystawa podsumowująca projekty o politycznym wydźwięku, realizowane w ostatnich latach przez kuratorów tej instytucji. Wystawa Into The MU, która otworzy się z kolei na początku lutego, inspirowana będzie konceptami zaczerpniętymi ze wschodniej filozofii i przeszczepionymi na grunt sztuk wizualnych. Koncepcja obecności poprzez pustkę posłuży więc na przykład do zadania pytania, czy rzeźba może być stworzona z dźwięku. Mniej skupiona na sprawach samej sztuki będzie wystawa kolektywu APART, działającego na styku sztuki, ekologii, aktywizmu i nauki.

W bratysławskiej siedzibie tranzitu do ostatnich dni lutego potrwa wystawa będąca częścią rozwijanego od 2009 roku projektu Parallel Chronologies. Polega on na tworzeniu z rozproszonych dokumentów kanonu, prezentowaniu zatomizowanych zjawisk w sztuce byłego bloku wschodniego, miedzy którymi dają się dostrzec istotne paralele. Najnowsza odsłona prezentuje sztukę lat 70. przyjmującą postać nieformalnych, przyjacielskich spotkań oraz odwołującą się do oświeceniowych idei i utopii.

Ukraina

Kijów
Pinchuk Art Centre
Future Generation Art Prize
25 lutego – 16 kwietnia 2017

Shcherbenko Art Centre
Aleksandra Zhumaylova-Dmytrovska, Visualization
22 grudnia 2016 – 21 stycznia 2017

Rok w kijowskim Pinchuk Art Centre rozpocznie wystawa finalistów kolejnej edycji nagrody ufundowanej przez ukraińskiego oligarchę i mecenasa. W planach jest także ekspozycja zatytułowana Fragile State, o której póki co jednak niczego bliższego nie wiadomo.

Solowa wystawa Aleksandry Zhumaylovej-Dmytrovskiej trwająca w Shcherbenko Art Centre podejmuje z kolei przy pomocy prac graficznych, malarskich, obiektów i instalacji wątek przenikania się i wzajemnego oddziaływania na siebie sztuk wizualnych oraz mody.

Węgry

Budapeszt
Hungarian National Gallery
Lili Ország, Shadow On Stone
16 grudnia 2016 – 26 marca 2017
Baselitz. Preview with Review
31 marca – 2 lipca 2017

Knoll Galéria
Klára Rudas
19 stycznia – 18 marca 2017
Ilona Németh, 17 567 2 850 5
23 marca – 20 maja 2017

Ludwig Museum
Save as … – “What has remained of new media art”?
23 lutego – 26 marca 2017
Parallel Avant-garde – Pécsi Műhely 1968–1980
14 kwietnia – 25 czerwca 2017

Molnár Ani Galéria
Péter Mátyási, Wunderwelt
1 grudnia 2016 – 24 lutego 2017
Péter Forgács, Stories of Random Bodies
od 2 marca 2017

Műcsarnok
A compendium of turn-of-the-millennium Hungarian art 1985 ‒ 2015
18 stycznia – 19 lutego 2017

Platán Galéria
Paweł Janicki & WROcenter Group, TESSELL
8 grudnia 2016 – 8 lutego 2017
Anna Orłowska, Peter Puklus
15 lutego – 22 marca 2017
Szymon Rogiński, Milan Racmolnar
29 marca – 4 maja 2017
2. OFF Biennale
wrzesień – październik 2017

W stolicy Węgier nie zabraknie rzecz jasna wystaw historycznych. Wycieczkę po nich warto zacząć od Muzeum Ludwiga, gdzie w lutym otworzy się wystawa Save as … – “What has remained of new media art”? Będzie to duża prezentacja sztuki mediów na Węgrzech, jednak kuratorskie podejście jest tu nieco nietypowe i bardzo – dosłownie – praktyczne. Nacisk położony zostanie na przedstawienie technologii od podszewki, przy użyciu których wykonane zostały poszczególne prace, a przede wszystkim na wyzwania konserwatorskie, z jakimi borykają się instytucje gromadzące tego rodzaju sztukę. Bardzo ciekawie zapowiada się retrospektywa nieco zapomnianej grupy Pécsi Műhely, neoawangardowej formacji istniejącej na obrzeżach węgierskiej sceny. Artyści z grupy odwoływali się do tradycji Bauhausu oraz lokalnych permutacji konstruktywizmu. Próbując wskrzesić te tradycje dążyli jednocześnie do stworzenia nowej kultury wizualnej.

Węgierska Galeria Narodowa kontynuuje natomiast serię retrospektyw węgierskich artystów wystawą malarski Lili Ország, w latach 50. czołowej węgierskiej surrealistki. Nieco później odbędzie się tam także wystawa prominentnego niemieckiego malarza Georga Baselitza.

Oferta Műcsarnoku, w którym gwoździem programu w nadchodzącym sezonie będzie retrospektywa grafika Pétera Stefanovitsa nie przedstawia się może zbyt zachęcająco, niemniej ciekawa może okazać się narracja na temat ostatniego trzydziestolecia węgierskiej sztuki, jaką instytucja ta zaprezentuje na bazie zbiorów Istvána Hoffmanna.

Zróżnicowany jest za to program niezależnych galerii. Sezon w galerii Knoll otworzy wystawa młodej węgierskiej malarki Kláry Rudas. Artystka wykorzystuje w swoich pracach język abstrakcji, sięgając do wczesnej awangardy, pracuje również w przestrzeni miejskiej. Ilona Németh zaprezentuje z kolei wiosną projekt będący kontynuacją jej wieloletnich działań, w których sięga ona do rodzinnych archiwów i przygląda się temu, jaki wpływ na życie jednostek wywiera polityka. Wystawa w Budapeszcie opowiadać będzie o trzech osobach, reprezentowanych przez konkretne obiekty.

Wirtchaftfaktor, 2016, lightbox, 60 x 72 cm, dzięki uprzejmości Ani Molnár Gallery

Wirtchaftfaktor, 2016, lightbox, 60 x 72 cm, dzięki uprzejmości Ani Molnár Gallery

Wystawa Pétera Mátyásiego w galerii Molnár Ani za punkt wyjścia obiera album z malowniczymi fotografiami Alp. Mátyási swoje kompozycje wzorowane na książce tworzy z kolei przy użyciu zwyczajnych, codziennych materiałów, ułożonych pod szybką z pleksi. Artysta mierzy się przy tym z pytaniem, jak zmienia się uczucie towarzyszące bezpośredniemu doświadczaniu tego rodzaju pejzażu, gdy spotykamy się z nim w postaci na przykład książkowej reprodukcji. Dalsze plany galerii to kilka kolejnych solowych wystaw, m.in. węgierskiej gwiazdy sztuki mediów, Pétera Forgács.

Jeśli w trakcie węgierskich wojaży zatęsknicie za sztuką polską, obowiązkowym punktem wycieczki powinna być galeria Platán. W tej chwili trwa tam wystawa Pawła Janickiego, który zrealizował interaktywną instalację nawiązującą do słynnej kopuły geodezyjnej Buckminstera Fullera. Nieco później, z okazji węgierskiego Festiwalu Fotografii, w galerii prezentowane będą prace Anny Orłowskiej, w duecie z Peterem Puklusem, oraz Szymona Rogińskiego, w zestawieniu z Milanem Racmolnarem. Platán szykuje również dwie wystawy we współpracy z budapesztańską galeria LATARKA, w których wezmą udział młodzi artyści z dwóch polskich akademii – warszawskiej i krakowskiej. Jesienią odbędzie się także druga edycja organizowanego pod egidą galerii OFF Biennale.

NEWSLETTER

Co piątek w Twojej skrzynce!


Stopka

Zobacz też