08.12.2016

„Rondo znaczy koło” Anny Zaradny w Bunkrze Sztuki

Redakcja
Anna Zaradny, Rondo znaczy koło, instalacja Pracownia (detal)
„Rondo znaczy koło” Anny Zaradny w Bunkrze Sztuki
Anna Zaradny, Rondo znaczy koło, instalacja Pracownia (detal)

Cykliczność, powtórzenie, cyrkulacja. Wizualno-dźwiękowa struktura rozpisana przez Annę Zaradny w przestrzeni Galerii przyjmuje postać zapętlonej kompozycji, wirującej pomiędzy burzliwymi emocjami a chłodnym intelektem. Jest to niepokojąca podróż równocześnie w głąb i wzwyż, od absolutnego fizycznego i psychicznego dna po słodycz ekstazy. Wędrówkę przez wystawę przyrównać można do inicjacji – to wniknięcie w niezwykły rytuał, odarty z mistycznej aury, zderzający geometrię form z cielesnością materii, światło z mrokiem, sferę dźwiękową z obrazem. Jego punkt kulminacyjny stanowi abstrakcyjne, wewnętrzne przeżycie, w którym z fizycznego umęczenia i destrukcji rodzi się odczucie harmonii i absolutu.

Anna Zaradny, Rondo znaczy koło, widok wystawy
Anna Zaradny, Rondo znaczy koło, widok wystawy
Anna Zaradny, Rondo znaczy koło, obiekt multimedialny Rondo znaczy koło
Anna Zaradny, Rondo znaczy koło, obiekt For you Karlheinz

Ścieżka narracji podąża śladem obiektów, instalacji i działań performatywnych, przywołujących ważne dla artystki postaci: średniowieczną reformatorkę religijną, wizjonerkę i kompozytorkę Hildegardę z Bingen, XIX-wieczną pianistkę i autorkę utworów fortepianowych Teklę Bądarzewską, współczesnego kompozytora i dyrygenta Witolda Lutosławskiego (1913–1994), modernistyczną architektkę Krystynę Tołłoczko-Różyską (1909–2001) i muzycznego awangardzistę Karlheinza Stockhausena (1928–2007). Formę i strukturę dzieł znaczą figura koła oraz jej pochodne – mandala oraz spirala, budujące wizualną, jak również przestrzenną strukturę wystawy. Zaradny własnoręcznie ingerując bezpośrednio w tkankę budynku, równocześnie dekonstruuje jej materię i uwidacznia powstałe w procesie szczątki, pył, kurz, gruz i proch. Wieloletnia fascynacja artystki brutalistyczną architekturą Galerii przejawia się także w samej sferze materiałowej prezentowanych na wystawie prac, wykorzystujących zastosowane w budynku surowce: beton, stal, żelazo i szkło. Te wzajemnie dopełniające się elementy formalne i ideowe, ewokujące doświadczenie cielesnego wyczerpania oraz następującego po nim oczyszczenia, tworzą rodzaj biologicznego i duchowego cyklu, wiodącego do wyzwolenia i ukojenia.

Anna Zaradny, Rondo znaczy koło, instalacja site-specific Rdzeń
Anna Zaradny, Rondo znaczy koło, widok wystawy
Anna Zaradny, Rondo znaczy koło, widok wystawy
Anna Zaradny, Rondo znaczy koło, widok wystawy
Anna Zaradny, Rondo znaczy koło, instalacja dźwiękowa Najsłodszy dźwięk krążącego firmamentu

Rondo znaczy koło podejmuje wątki twórczości Zaradny związane z wieloznacznością koncepcji i relacji pomiędzy ideami a medium formy. Używając charakterystycznych dla swoich działań środków abstrakcji, prototypowych obiektów dźwiękowych i architektonicznych o minimalistycznej estetyce, światła, bieli i czerni, artystka nakreśla sensualną, performatywną przestrzeń, naznaczoną silnie jej osobistą fizyczną obecnością oraz ukazującą stosowane przez nią metody pracy: eksperyment jako podstawę działania, kontrolowany przypadek, repetycję, przetworzenie i procesualność.

Stopka

ArtystaAnna Zaradny
WystawaRondo znaczy koło
MiejsceBunkier Sztuki w Krakowie
Czas trwania17.09 – 11.12.2016
KuratorAnna Lebensztejn
FotografieStudio FilmLOVE
Strona internetowawww.bunkier.art.pl
Indeks

Zobacz też